"sol ruh bileğimden tutamadım aktın". mutsuz sonlar da mutlu başlamışlardı bir zamanlar. hoşçakal hastalıklı bebeğim. kendim.
bazen
herhangi bir akşamın kalbini çalmış sokaktaki üşengeç sessizlik. ve sakinleşmiş leş kokan çığlıklarla.
bazen her şey gerçekmiş.
Tuesday, 18 December 2007 | Posted by triancula at 14:20 4 comments
Subscribe to:
Posts (Atom)