alo narkotik?

şu anda o çok sevgili kibirim o kadar hat safhada ki, daha önceleri "hayır ama o kadar eksiğim var ki..." diyebileceğim noktaları şimdi çok iyi ifade ettiğimi düşünüyorum. kahretsin! kendini tam olarak bildiğini sanmak ve her zerresine kadar bunu hissetmek ne kadar da büyük bir hayal kırıklığı yaratıyormuş kişide! toparlanma meselesi değil aslında da. hani insanın açık kapı bırakması gerekirmiş. alt tarafı bir ifade edişi bile bu kadar da olduğu gibi yapmamalıymış. erişilmek istenen kusursuzluk. evet. ancak bu optimum fayda muhakkak bir kusurla gerçekleştirilebilirmiş. zarar olmalıydı fakat ben bunu hep inkar ettim. peki yine de soruyorum, sence pişman mıyım?